De kinderverjaardag

Ik heb zelf vier kinderen en in mijn omgeving hanteren we allemaal het principe dat we een kinderverjaardag nooit overslaan zonder enige reden. Een kind hoort zich jarig te voelen, zijn of haar die ene dag echt jarig te voelen en daar hoort zoals gebruikelijk visite bij en een hoop kado’s.

Als kinderen ouder worden dan neemt behoefte vanuit het kind vaak vanzelf wel wat af. Opa’s en oma’s komen dan natuurlijk nog wel, vriendjes en vriendinnetjes nemen dan vaak de plaats over naar verloop van tijd van oudere familieleden, vrienden, buren e.d. De ouders waar het betreffende kind samen in het huis wonen, zijn er uiteraard wel bij en in de meest perfecte setting komt ook de gescheiden ouder even op visite om zijn of haar eigen kind op de verjaardag te kunnen feliciteren.

Zo heb ik dat altijd zelf ervaren en zo zie ik dat ook nog steeds gebeuren in mijn omgeving. Als kinderen eenmaal in de pubertijd komen dan hoeft dat allemaal niet meer zo. Ze willen liever een feestje bouwen met hun eigen vrienden en vriendinnen. Papa en mama moeten dan natuurlijk wel alle boodschappen in huis halen. Als diezelfde kinderen dan nog wat ouder worden dan is het vaak een klein verzoek aan de ouders om even op te zouten zodat ze even een goed feestje kunnen vieren zonder 4 waakzame ogen op hun gericht. Ja, ook dat kan ik me levendig voorstellen!

Zo werd ik vorige maand gebeld door een vriend die voorzichtig vroeg wat ik vanavond ging doen. Nou vriend, het is 35 graden buiten en dat zal vanavond misschien iets afkoelen maar alle reden om juist niet binnen te blijven zitten. Vanwaar je vraag? Ach, de kleine meid viert haar verjaardag en ik moet van haar de deur uit. Als jij mij nou even oppikt dan doen we even een terrasje of strandtent bezoeken?

Eenmaal op het fietsje richting de betreffende vriend realiseerde ik me dat ik echt geen idee had hoe oud zijn dochter nu zou zijn geworden. Als haar ouders het goed vonden dat ze haar verjaardag zonder ouders mocht vieren, gokte ik op een leeftijd van 18 jaar. Tsja, ik had haar eigenlijk al enkele jaren niet gezien. een kinderverjaardag midden in de zomervakantie ging nog wel eens de mist in door mijn eigen vakantie of hun eigen vakantie waarbij de verjaardag ergens diep in Frankrijk werd gevierd in hun tweede huisje.

Meiden in galakleding

Eenmaal aangekomen bij hun prachtige huis wilde ik net aanbellen toen er enkele auto’s stopten direct achter mijn rug in de straat. Ik heb helemaal niks met auto’s maar zag in een oogwenk dat deze auto’s zeker niet misstonden in deze chique buurt maar totaal niet paste bij mijn budget. Binnen enkele ogenblikken kwamen er enkele prachtige dames uit in galakleding.

Gek genoeg was mijn eerste reactie dat de buren wellicht ook een feestje gingen vieren maar ik kwam al snel bedrogen uit. Nog totaal onder de indruk liet ik mij bijna omver duwen in de voortuin en stormden de meiden met veel bombarie naar de inmiddels open voordeur. Loop maar gelijk door naar de tuin hoorde ik de vrolijk vriend zeggen.

‘WTF is dit maat!’ riep ik nog totaal verbijsterd uit naar de vriend in de deuropening. ‘Miss World verkiezing in je achtertuin?’ Ach, het zijn de meisjes van het hockeyteam dus het wordt hoog tijd dat ik met je mee ga. Ik liet alles even tot mij doordringen en vroeg heel voorzichtig hoe oud zijn dochter dan nu wel niet was geworden. Tsja, 21 jaar alweer die kleine meid. Dit is de derde kinderverjaardag die we op deze manier mogen vieren. Overdag de oudjes en in de avond gaan ze even uit hun dak met z’n allen.

Champagne op tafel

Loop even mee naar de tuin dan kun je haar even gedag zeggen…. Ik trotseerde de kakelende kippen in galajurken en gaf de kleine meid een knuffel en feliciteerde haar met haar 21ste verjaardag. Ik zag de champagne al op tafel verschijnen en wist dat we snel weg moesten gaan. We keken elkaar nog eens goed aan en glimlachend zei ze nog even: ‘Ja Wilco, kleine meisjes worden groot he?’ Je bent nog mooier dan je moeder op haar leeftijd bracht ik maar rustig uit, maar zeg dat nooit tegen je moeder!

Eenmaal op de fiets kom ik het niet laten tegen mijn vriend te zeggen dat zijn dochter ‘heel erg goed gelukt is’. Wat doet ze voor opleiding? ‘Tandarts’ hoorde ik hem zeggen. We lachten allebei een goed want we hadden beide los van elkaar vast dat ene nummer weer in ons hoofd gehad. Ach, ach, ach, ze zal je tandarts maar zijn over een paar jaar.

Wat is dat toch met die meiden van tegenwoordig? Ze zien er al op jonge leeftijd zo enorm mooi en volwassen uit. Dat was in onze tijd toch niet zoals nu?