De blozende sommelier

Toegegeven, de titel ‘De blozende sommelier‘ klinkt als een nieuw avontuur van Suske & Wiske maar het gaat toch echt om een blozende sommelier en dan vooral ook niet te verwarren met een vinoloog. Hij noemt zichzelf namelijk wel erg vaak een vinoloog maar de term sommelier is voor hem al veel meer dan ik ooit van hem had durven dromen.

Een paar weken geleden stond hij opeens voor mijn neus. Elkaar jaren niet gezien en opeens stond er een man voor mijn neus die ik herkende als een oud-collega uit de tijd dat in de ICT nog alles kon. We beide een Corporate American Express card hadden, één van de eerste mobiele telefoons en een laptop, met zelfs een ingebouwde modem. Voor toen die tijd was dat het modernste van het modernste, zaten we met regelmaat in hotels, in taxi’s en zelfs in vliegtuigen. Mijn werk was toen zo enorm anders dan mijn werk in de ouderenzorg nu.

De snelle jongens van Sales

De man had ik dus ruim 20 jaar niet gezien en dat was hem zeker nog niet aan te zien. Toen al één van de snelle jongens, die target na target haalde en hierdoor altijd de hoogste bonussen opstreek in onze Amerikaanse bedrijfscultuur. Zoals ik van hem was gewend. De mooie vrouw naast hem was beduidend jonger en ik wist bijna zeker dat ze een fotomodel moest zijn. Amicaal zoals hij altijd al was, werd onze ontmoeting een feest van herkenning en herinneringen ophalen aan een tafeltje op een terras op de Grote Markt in Den Haag.

De spraakwaterval wist te vertellen dat hij inmiddels een flinke wijnkenner is en er goed in kan handelen. Het bracht hem o.a. een huis in Frankrijk waar hij soms maanden verblijft. In- en export van wijnen was zijn ding geworden. En jij Wilco, wat doe jij tegenwoordig? Ik ben praktijkverpleegkundige in de ouderenzorg. Ik heb na mijn vertrek uit Breukelen nooit meer een stropdas of pak aangehad vertelde ik met een grote glimlach. De beste man wist niet wat hij hoorde, snapte er helemaal niks van en gierde het uit van deze bijzondere carrière switch. ‘Dat levert toch helemaal niks op man!?’

Zoals bij hem bekend, ging het al snel weer over hemzelf en zijn enorme inkomsten. Volgende week geef ik een groot feest in mijn huis in Wassenaar en ik zou het geweldig vinden als jij ook komt. Er komen nog veel meer oud-collega’s van toen. Pff… nou ik weet het niet hoor, zei ik voorzichtig, ik heb helemaal niks met wijn. ‘Dat maakt helemaal niks uit man! Voor jou heb ik ook fris of een biertje. De enige voorwaarde is dat je iets meeneemt dat met wijn te maken heeft maar het mag geen fles wijn zijn’. Pff, dat klinkt nu al als een raadsel en zoals gezegd heb ik helemaal niks met wijn dus dat wordt voor mij een lastige uitdaging.

Niet veel later hoorde ik welke oud-collega’s er zouden komen en werd mijn interesse wel steeds groter om toch maar dat weekend naar zijn ‘knalfeest’ te gaan. Maar wat koop ik nou voor deze beste man en zijn steeds mooier wordende vrouw? Ergens in mijn hoofd kreeg ik al voorzichtig een idee om mijn onwetendheid betreft wijn eens goed uit te buiten. Vroeger hadden we al de grootste lol als het ging om elkaar in de maling te nemen en dat soort fratsen. Misschien moest ik maar eens revanche nemen na ruim 20 jaar.

Na ruim 2 uur al zijn geweldige verhalen aangehoord te hebben gaf ik mijn adres voordat ze weer verder gingen. Hij zou namelijk wel even een taxi sturen om mij op te halen en na het feest weer thuis te brengen. Pff…. waar begin ik aan bedacht ik me nog toen ik het mooie stel weg zag lopen richting Metropole waar ze zouden gaan eten. Ik bedankte vriendelijk voor de uitnodiging om met hen mee te gaan.

Spiegeltjes en kraaltjes

De dikke taxi, uiteraard zonder taxibordje op het dak, kwam voorgereden en binnen een mum van tijd stond ik voor een enorme villa in Wassenaar. Het was een drukte van belang en gastvrouwen wezen mij de weg naar enkele tenten op het grote gazon achter de villa. Gastvrouwen, kelners, grote witte tafels, tenten, parasols. Het leek bijna wel koninklijk. ‘Spiegeltjes en kraaltjes‘ noemden we dat uiterlijk vertoon vroeger. Graag laten zien dat je veel centen hebt en laat ik daar nu totaal niet van zijn. Maar goed, zo ging dat in die tijd ook al en de meeste oud-collega’s zijn daar nooit van afgestapt.

Al snel had ik een flinke groep oud-collega’s aangetroffen aan de vele statafels en werd het al snel duidelijk dat dit echt weer een wereldfeest ging worden zoals we dat in die dagen bij de Amerikaanse firma zo gewend waren. Niks moet, alles mag en alles in overvloed. Niks was te gek!

Alle cadeaus op deze pagina zag ik inmiddels wel voorbij komen. Het mag wat kosten allemaal! Net toen ik bijna aan de beurt was om mijn cadeau te overhandigen, kwam zijn prachtige vriendin naast me staan. ‘Pff… wat een cadeau’s hè? Ik weet niet waar ik het moet laten straks. Wat heb jij meegenomen?’ Ik ben niet snel van slag maar deze jonge dame zou zo mijn hoofd op hol kunnen brengen. Wat een prachtige vrouw had onze macho verkoper van toen toch getroffen! Ach lieve schat, mijn cadeau is vooral bedoeld om die vent van jou te laten blozen, want ik had echt geen idee wat er nu passend zou zijn bij wijn. Maar… ik heb toch iets bijzonders kunnen vinden voor die gladjanus van jou! Ik kon een flinke glimlach niet onderdrukken en ze werd nog nieuwsgieriger dan ze al was.

Ze pakten samen mijn cadeau uit en zijn reactie was echt hilarisch te noemen. De grote gevierde man, in het midden van alle belangstelling, kreeg een kleur op zijn gezicht die niet te ontwijken was. OP de luxe doos stond toch echt heel netjes ‘Luxe Wijnkurkenset‘ maar je hoeft geen specialist te zijn om te zien dat het toch net even wat anders was. Hij wist zich totaal geen houding te geven en dat zou vroeger zeker anders geweest zijn. Vanuit het niets opeens een kreet van zijn prachtige vriendin. ‘Oh geweldig!, gilde ze uit, ‘eindelijk iets waar ik ook wat aan heb. Eindelijk eens iemand die ook aan mij denkt!’ Ze vloog me om mijn nek en de hele groep gierde het uit toen duidelijk zichtbaar werd dat mijn cadeau niet geheel met wijn te maken heeft en dat wist vooral zijn vriendin maar al te goed!

Het cadeau ging vervolgens van tafel naar tafel en was een groot deel van de avond het onderwerp van gesprek. Hilarisch!

De blozende sommelier

De extreem goed geklede en welbespraakte ‘boxenschuiver’ van toen, een term die werd gebruikt voor personen die toen de enorme printers in grote getale aan de man wisten te brengen, werd opeens de blozende sommelier. Ik had hem pas nog aan de telefoon en we konden er nog steeds hartelijk om lachen. Hij belde mij helaas niet zomaar…. ‘Vriend, mijn vader kan niet meer thuis wonen en moet naar een verpleeghuis. Kun je mij hierbij helpen want ik snap niks van al die shit’.

Ja knul, ieder zijn vak…..

Heb jij je trouwens al ingeschreven voor onze nieuwsbrief? Handig hoor! Elke zondag een overzicht in je email van onze nieuwste verhalen van de afgelopen week!